Blind Proef
Een podcast over koken met een visuele beperking
18 days ago

Hot-Dogs

Youssri maakt voor Steven lekkere hot-dogs. Dat zijn dus zwamworstjes tussen een broodje waaraan je nog je eigen twist kan geven met wat saus of wat groenten. Je hoort niet alleen hoe je de worstjes opwarmt en uit het water haalt, maar we focussen ons ook op hoe je een blik opent, en hoe je een sandwich doormidden snijdt.

Transcript
Speaker A:

Hallo allemaal en welkom bij een nieuwe podcast van Blind Proof. En ik zit hier samen met Yusri Weerdag. Dag Yusri.

Speaker B:

Dag Steven.

Speaker A:

Jij gaat voor ons hoddogs maken vandaag.

Speaker B:

Ja.

Speaker A:

Hoddogs, dat zijn zwamborsjes.

Speaker B:

Tussen een broodje.

Speaker A:

Tussen een broodje, met lekker veel saus.

Speaker B:

Ja, en het is eigenlijk niet meer dan dat. Wat hebben we daarvoor nodig? We hebben een... We hebben een pot nodig, een vergiet. We hebben een blik zwamborsjes. Ik heb er echt van samengekocht. 500 gram voor jou. We hebben natuurlijk ketchup, mayonaise en mosterd nodig. We hebben onze broodjes al gezegd.

Speaker A:

Zierkool, maar daar zijn we niet zo blij van. Dat hebben we dus niet.

Speaker B:

Inderdaad.

Speaker A:

Ik denk wel... Een goeie odocht is er misschien eentje met zuurkool.

Speaker B:

Maar wij lusten dat niet. Ja, dat is het eigenlijk. Het is ook een hele simpele manier van bereiding. Wat je eerst moet doen, is je blik open doen. Daar moet je voorzichtig mee zijn.

Speaker A:

Met een klipje?

Speaker B:

Ja, met een klipje. Je moet dan het worstjesvocht weggieten. Je moet dan een pot met water vullen. En dat tot bijna aan de kook brengen. Maar eigenlijk moet het water niet echt koken. Zo van die lichte belletjes mogen we misschien zien of horen. Voor mensen die daarmee luisteren, die ook kunnen zien. Dan moet je al eigenlijk direct beginnen met je vuur heel laag te zetten. Want het is niet de bedoeling dat die worstjes beginnen te koken, want anders gaan ze uit elkaar spatten.

Speaker A:

Oké. Je kan dat ook met de erfvaar doen, geloof ik.

Speaker B:

Ja, inderdaad. Ik dacht, 180 graden... Ik heb de pot gekozen omdat dat heel simpel is. Als je een ei aan de kook kunt brengen, kun je dit ook.

Speaker A:

En als je geen eifraaier hebt, dan kan je het ook wel zo doen. Dit is de meest klassieke manier. Zo heb ik het ook altijd wel geweten dat mensen het doen. Met de eifraaier moet je het ook nog eens omdraaien, die worst. Dat kan misschien ook soms een beetje minder handig zijn.

Speaker B:

Ja, en dat moet je dus inderdaad bij de pot niet. Je kan bij die hoddogjes Tirlantijntjes voorzien. Een beetje gebakken of versnipperde ajuin. Augurk, dat is ook altijd heel lekker.

Speaker A:

Beetje kaas.

Speaker B:

Ja, inderdaad. Cheddar. Ik heb dat hier nog liggen, dus dat kunnen we er zelfs ook bij doen. Misschien zelfs een beetje ijsbergsla voor degene die toch zoiets heeft. Nog iets is er al bij. Meer zou ik nu niet aanraden.

Speaker A:

Ik denk dat er al genoeg is dat we hebben aangeraden.

Speaker B:

Inderdaad, inderdaad.

Speaker A:

Het is je kolok en zo.

Speaker B:

Dus je hebt wel wat ingrediënten. Je hebt verschillende soorten broodjes. Je kunt van die piccolo's kopen, die dan open snijden. Zachte broodjes, van die sandwiches. Daar gaan wij het nu eens mee doen. Want ik pik er ook zwaren op. Maar je kunt ook een half stok brood kopen, dat nog eens in twee snijden. Of als je van die XXL-worsten hebt gekocht, dan kun je een half stok brood nemen. Dat moet allemaal zelf weten. Dus er zijn wel wat opties voor de mensen die hard versus zachte broodjes verkiezen. En meer heb ik daar eigenlijk niet op.

Speaker A:

Moeten die worsten onder staan, die in het water liggen? Want ik heb dat zelf nog nooit gedaan.

Speaker B:

Bij mij is dat meestal wel het geval, ja.

Speaker A:

Het lijkt me logisch.

Speaker B:

Ik denk daar zelfs al niet meer over na. Als je echt wilt, maar misschien is dat toch iets minder lekker, zou je die zelfs kunnen opwarmen in de microgolf. Je ziet wat dat voor jou het veiligste is. Maar ik doe het meestal in een pot met water. Het is de gemakkelijkste optie en het is ook altijd zoals ik het geweten heb. Zelfs als ik heel klein was en mijn opvoeders op het internaat zoiets hadden van... We maken hotdogs. Dus ja, kijk, voilà.

Speaker A:

Oké. Ik zou zeggen, steek van wal.

Speaker B:

Ik zal zeker van wal steken.

Speaker A:

We gaan het vuur opzetten.

Speaker B:

Ja, inderdaad.

Speaker A:

Water in de pot heb je al gedaan, of nog niet?

Speaker B:

Nee, dat ga ik nu even doen. Het is altijd goed voelen afhankelijk van hoeveel pot je erin gaat doen.

Speaker A:

En ook inschatten dat de worsten er nog bij kunnen in die pot. Hoeveel is er nu gevuld, de pot?

Speaker B:

Je mag het voelen. Goed tot aan de rand.

Speaker A:

Je bent zeker dat die worsten er nog in geraken?

Speaker B:

Ik denk dat dat wel gaat lukken.

Speaker A:

Een paar vingers, twee, drie vingers denk ik tot aan de rand. Zo heb ik het gedaan.

Speaker B:

Ik zet dan gewoon heel simpel mijn pot op het vuur.

Speaker A:

Dekseltje erop of niet? Want dan gaat het misschien wat sanner koken, zou ik denken.

Speaker B:

Ik doe dat meestal niet. Anderen doen dat weer wel. Daar hebben we het al eens over gehad. Maar het kan zeker. Dus ik zou zeggen... En dan zet ik dat eigenlijk gewoon rustig op het vuur. En bij mij... Ik blijf het zeggen tijdens mijn podcast misschien, maar ik heb een oud vuur, ik heb een elektronisch vuur, zonder dat dat inductie is. Dat duurt langer. Maar dat stelt mij natuurlijk wel al in staat om Het blik open doen. Dat is eigenlijk heel gemakkelijk met zo'n klipje. Ja. Je hoort dan een beetje lucht ontsnappen. Je duwt dat klipje naar omhoog en dan kun je... Ik heb mijn wijsvinger daarin steken. Doe jij dat ook zo? Ik heb dat klipje eerst omhoog getrokken om het dan naar achter te kunnen trekken.

Speaker A:

Ik moet eerlijk zeggen, bij het openen van zo'n blik, als ik dat nog nooit had gedaan, ik dacht aan een blikje cola. Maar dat is eigenlijk toch de omgekeerde manier om een blikje cola open te doen.

Speaker B:

Ja, eigenlijk wel.

Speaker A:

Ik deed dat in het begin verkeerd en dan knakt dat altijd af.

Speaker B:

Het valt mij altijd ook op, tijdens onze podcast, dat je dingen al gewoon soms automatisch begint te doen en daar zelfs niet meer over nadenkt.

Speaker A:

Bijvoorbeeld een blikje tomatenpuree is net hetzelfde. Dus je moet dat eigenlijk omgekeerd opendoen dan een blikje cola. En dan moet je dus daaraan trekken.

Speaker B:

En dan... De vlees het clipje omhoog doen.

Speaker A:

En dan trekken.

Speaker B:

Ik zeg dat altijd met een wijsvinger in. Hoe doe jij dat?

Speaker A:

Ik hou dan het blik met één hand vast en met de andere... Met de andere vinger trek ik dan gewoon.

Speaker B:

Ja. Maar je steekt niet je wijsvinger in dat ringetje?

Speaker A:

Ja, dat wel. Anders ga je niet trekken.

Speaker B:

Ik weet het niet. Misschien hebben andere mensen andere technieken. Dat die gewoon eerder dat klipje vasthouden. Ik weet het niet. Maar ik doe het zo. Ik ga het worstenvocht wegkappen.

Speaker A:

Ja. In de gootsteen.

Speaker B:

En dat blik is wel ruim genoeg, dus die worsten vallen... Als je niet te brut en te wild doet... Je kan er ook gewoon

Speaker A:

je hand boven nemen. Ik zou dat ook doen, hoor.

Speaker B:

Ik doe dat zeker. Ik hou ze ook tegen, de worsten. Met één hand hou ik de worsten tegen. Ik voel met de andere hand hoe het vocht wegloopt. En dan voel je op den duur ook dat het nog een beetje druppelt. Ja, Gerrit, dat inderdaad. Zo, het loopt weg, dat worstenvocht. Inderdaad, hij heeft een heel specifieke geur. En je kan het misschien horen, er zit geen water meer in het blik. Dan haal ik het deksel eraf. Dat moet je wel heel voorzichtig doen. Steven, heb jij daar nog tips voor om het deksel eraf te trekken?

Speaker A:

Ja, goed. Als je het blik opendoet, zou ik het al goed naar boven trekken, zodat je... Je kan daar ook heel gemakkelijk aan snijden.

Speaker B:

Ja, wat ik meestal dan echt doe, is, again, ik steek mijn vinger in dat... Klipje. Klipje. En ik trek en ik pruts dat eraf en ik probeer dan ook gewoon echt niet aan dat deksel te komen.

Speaker A:

Nee.

Speaker B:

En ik gooi nu ook gewoon direct dat deksel weg. En als ik dan rekening hou met het feit dat de rand van dat blik nog scherp kan zijn, dan is eigenlijk... Alles bijna.

Speaker A:

Ja, en we mogen het ook al zeggen, we hebben ook een vergiet in... Hoe noemen ze dat in het Nederlands? Een vergiet, toch? Ik weet dat eigenlijk niet. Een ding met gaatjes in.

Speaker B:

Ja, waar je ook je aardappels mee afgiet.

Speaker A:

Wat ik dan nog zou durven doen, is als je je dan echt niet wilt blesseren, gewoon dat blik leegkappen in dat vergiet. Dan weet je ook zeker dat al dat vocht eruit is. Dan haal je gewoon die worsten uit het vergiet en je doet die in het water.

Speaker B:

Maar ik zeg het bij mij, ik trek gewoon dat teksel eraf.

Speaker A:

Absoluut, ja.

Speaker B:

Ik heb het blik nu ook vast en ik ga dat gewoon zo in mijn pot water gieten, zo meteen.

Speaker A:

Ah ja, je pot water. Oké, de worsten wil je zeggen. Dus je gaat nu de worsten vanuit het blik in je water gieten, dat wil je eigenlijk zeggen dan?

Speaker B:

Ja.

Speaker A:

Oké.

Speaker B:

Steven, ik merk dat bijvoorbeeld nu het water al best warm is. Ik leg die worstjes er eigenlijk al stilletjes aan in. En vanaf dat het een beetje begint te brubbelen, ga ik zelfs al mijn vuur afzetten.

Speaker A:

Ja.

Speaker B:

En je moet rekenen dat je dat in heel heet water ongeveer vijf à zeven minuten legt. Want uw worstjes mogen wel echt niet koken, want dan vallen ze op elkaar.

Speaker A:

We gaan er ook eerlijk in zijn. Je hebt met je vinger gevoeld of het water warm genoeg is. Ja, dat heb ik gedaan.

Speaker B:

Dus nu leg ik die hier al stil aan in. Hup. En dan zijn we er al mee klaar. Misschien nog een leuk weetje. In zo'n 500 gramme bliksje zwaanborsjes zitten zeven worstjes.

Speaker A:

En veel vocht.

Speaker B:

En veel vocht, natuurlijk. Dus ja... Eigenlijk hadden ze er wat minder vocht en nog wat tingworstjes.

Speaker A:

Maar het moet bewaren.

Speaker B:

Ik ga mijn vuur al afzetten, want ik begin hier te horen... Dat het wapen begint te...

Speaker A:

Ik kan het horen, hè. Dat is natuurlijk minder de bedoeling, dus zet het inderdaad maar af.

Speaker B:

Voila, het vuur staat uit. Ja, dan komt dat hier wel goed. Hey Google, set a timer for six minutes. Ik zal, omdat we nu al een minuut aan het babbelen waren, proberen.

Speaker A:

Voila. En dan gaan we naar de tafel. We hebben onze sandwiches al klaargelegd.

Speaker B:

En onze messen liggen ook al klaar.

Speaker A:

Ja.

Speaker B:

Ik zal misschien, want Steven, wat wil jij er graag bij eten? Mayonaise en ketchup?

Speaker A:

Doe maar voor mij mayonaise en ketchup. Voor jou mag dat mosterd zijn, dacht ik.

Speaker B:

Ik ga er een beetje mosterd bij doen. Zie zo, onze ketchup, onze mayonaise en onze mosterd. Die worden hier op tafel gezet. Steven, ik zou zeggen, snijd eens een sandwich open.

Speaker A:

Ik ga mijn best doen om het uit te leggen. Dit is een sandwich. Je weet hoe een sandwich eruit ziet. Dat is een lange kant. Dus ik leg die op de zijkant. En dan snij ik gewoon van boven naar beneden. Dus in de lengte is dat dan eigenlijk. Dus ik snij die van links naar rechts zijn, van boven naar beneden. Dus ik zet mijn mes... Helemaal tot op de bodem en ik snijd die open van links naar rechts. En dan leg ik die hotdog daar straks gewoon tussen.

Speaker B:

En wat ga je eerst doen? Ga je eerst je saus er al tussen doen?

Speaker A:

Ja, ik doe mijn saus er altijd een beetje tussen al. Langs de twee kanten zou dat kunnen. En dan leg je gewoon je worst ertussen en kan je dus eten.

Speaker B:

Eigenlijk is het niet meer dan nat.

Speaker A:

Maar we gaan straks nog die worsten uit het water moeten halen. Dat kan nog interessant zijn.

Speaker B:

Ik ga eens kijken. En ik ben heel eerlijk, dat zijn dingen die ik op het gevoel een beetje check. Want die worsten, ik weet waar dat zijn.

Speaker A:

We hebben nog wel een paar minuutjes nu. We staan terug aan het vuur.

Speaker B:

Ja, we staan terug aan het vuur. Je kunt ze dan eigenlijk ook niet echt meer aanraken met de vinger, want het water is superheet. En... Ja, het is ook niet dat die worsten echt moeten bakken. Dus... Het is een kwestie van dat goed timen met Google. Dus we gaan even wachten totdat die... Totdat hij afspringt. En je hoort het ook al, het kookt niet meer. Het is gedaan, we hebben het vuur afgezet.

Speaker A:

Ja, tuurlijk. En je hebt dus een vergiet in de gootsteen staan.

Speaker B:

Ja.

Speaker A:

Ja.

Speaker B:

We horen de timer. Hey, stop! Voilà. En dan natuurlijk, zeer belangrijk, Gewoon bij de handvaten de pot nemen. Moogtillen. Die handvaten van mijn pot zijn niet warm. Dus ik kan perfect mij omdraaien naar mijn lavabo of wasbak. Ik weet niet wat je er nog allemaal over zou kunnen zeggen.

Speaker A:

Hoe ga je nu gieten van jouw weg?

Speaker B:

Ik ga van mijn weg gieten. Ik ga ook eerst wel voelen met één hand waar het vergiet ongeveer is. Dan til ik de pot goed op. en dan kantel ik van mij weg. En je hoort de worstjes vallen.

Speaker A:

Je hoort ze vallen. En natuurlijk, je zou kunnen zeggen, waarom kan je dit er gewoon niet uitscheppen? Dat kan natuurlijk ook. Maar ik vind dat voor mezelf, als ik het zou doen, ik heb het dus nog nooit gedaan, maar als ik het zou doen, zou ik het ook op die manier doen. En dan goed schudden met dat vergiet, zodat al het water eruit is.

Speaker B:

En dan weet je enkel dat je

Speaker A:

nog worsten over hebt. Misschien eens even kijken of er geen in de pommak is gevallen. Ik denk het niet.

Speaker B:

Ik ga er nog eens... Goed, want er is wel wat water.

Speaker A:

Een beetje schudden.

Speaker B:

Ja, inderdaad. En dan ga je zelf zien, Steven. Volgens mij één vinger. Maar het is warm.

Speaker A:

Het ziet er mooi uit.

Speaker B:

Warm.

Speaker A:

Warm. Dus nog even wachten met eten. We moeten onze mayonaise, ketchup en mosterd er nog op smeren. Dus dat kan wel even wachten.

Speaker B:

Inderdaad. We gaan misschien niet uitleggen hoe je dat exact moet doen.

Speaker A:

Die mayonaise en die ketchup? Ik weet niet of de mensen dat willen weten. Want ik schet het dan gewoon uit de pot, met een lepel. En je zou het dan met een mes moeten uitsmeren.

Speaker B:

Ja, inderdaad.

Speaker A:

Ik doe dat wel.

Speaker B:

Ik ga dan misschien gewoon nog even de borstjes terug in de pot gieten. Ik neem ze mee. Of neem jij het vergiet? Zou je het vergieten meenemen?

Speaker A:

Ja, daar komt normaal niks meer uit, want het water is er al uit.

Speaker B:

Oké, is goed. Ik neem het vergiet allemaal mee. Maak het weer ingewikkeld. Oké, goed. Dan zou ik zeggen, Steven, we gaan lekker holdig eten.

Speaker A:

En bedankt voor het uitleg, Yuzuri. En we gaan het ons laten smaken.

Speaker B:

Tot de volgende!

Speaker A:

Blind!

Youssri maakt voor Steven lekkere hot-dogs. Dat zijn dus zwamworstjes tussen een broodje waaraan je nog je eigen twist kan geven met wat saus of wat groenten. Je hoort niet alleen hoe je de worstjes opwarmt en uit het water haalt, maar we focussen ons ook op hoe je een blik opent, en hoe je een sandwich doormidden snijdt.

Dank om te luisteren! Heb je nog vragen, opmerkingen of suggesties, contacteer ons dan zeker.

[email protected]

Find out more at https://blindproef.pinecast.co