Hallo allemaal en welkom bij een alweer nieuwe aflevering van Blind Proof. En ik sta hier met Yusri en bij Matthias. We zijn bij Matthias thuis. En Matthias gaat iets heel eenvoudigs doen. Iets wat volgens mij blinden en slechtzienden vrij veel zouden kunnen gebruiken, omdat het makkelijk is. Een eiervraaier. Maar we gaan daar niet de frietjes in bakken, we gaan daar broodjes in bakken, toch?

Ja, we gaan straks de broodjes samen met de scampi's als een voorgerecht eten. Ah ja, oké ja. Dus de scampi's, dat zal misschien een andere aflevering worden. Maar we gaan nu broodjes bakken. Normaal gezien heb ik liever stokbrood bij mijn scampi's, maar oké. Het zijn nu een soort keizerbroodjes. En ik bak dat het liefst in mijn airfryer. Want met een oven, dat is veel te groot, dat duurt te lang. Met een airfryer, dat gaat zo snel, is zo gemakkelijk. En ja... Dus ik denk... Ieder één broodje is voldoende?

Ik ben daar ook wel mee.

Sorry. Het is een zak van acht en de rest steek ik straks in een diepvries. Dus we kunnen broodje per broodje uitpakken.

Je hebt die uit de diepvries gekocht of...

Nee, dit zijn... Gewoon verse... Dit zijn gewoon verse. Het zijn een soort van mini shabatakes, denk ik.

Je bedoelt in de diepvries steken?

Ja, eerst dat het pak geopend is, kun je hem niet meer zo goed bewaren. Maar zelfs bevroren, kun je die broodjes gewoon uitpakken. Dan ja, een minuutje of twee langer.

Ja, dat is zoals met diepvriesfrietjes bijvoorbeeld ook. En dan gaat dat ook, dus ja.

Dus oké, ik leg ze er gewoon op de bodem.

Nog even over de airfryer. Misschien even kort zeggen wat het markt is.

Het is de Philips XXL. Dat is met een schuif die je naar voren uittrekt. Er zitten ook een paar automatische programma's in, zoals voor kip of vissen of frietjes. Maar heel vaak doe ik ook gewoon manueel.

Ik heb ook gezien dat er niet te veel knopjes op staan.

Je kan de knopjes voelen. Het zijn er zes.

Dus drie hier en drie daar. En ik voel hier drie knopjes. En dan zo, laat ons zeggen, tien centimeter verder nog eens drie knopjes.

In het midden is een draaiknop.

Ja, dat is voor de temperatuur waarschijnlijk.

De draaiknop, dat is voor meer of minder. En als je hem indrukt, dan start je zo.

Als je begint... staat hij altijd op dezelfde temperatuur.

Altijd.

Ja. Dus hij kan niet zot draaien, zoals we dat in Drammen gezegd hebben.

Nee, hij staat altijd op 180 en de minuten staan altijd op 0.

Ja.

Dus zijn we de weg kwijt, gewoon aan-uit en terug opnieuw.

En naar links draaien is dan bijvoorbeeld 170 of 175. Ja, per 5 graden.

Ja, oké.

En naar rechts 185.

Ja.

En beginnen doet hij op 180, dat is handig om te weten.

Ja, oké. Dus, oké. Tenminste, wat ik moet doen is de schuif dichtdoen.

Ja.

Dan zet ik het toestel aan.

Heb je die broodjes nu? Je hebt die natuurlijk mooi naast elkaar gelegd.

Een beetje ruimte tussen gelaten.

Ja, dus niet op mekaar liggen die dingen. Dat spreekt een beetje van... En dan pak je het minder goed, denk ik.

En dan zijn er stukken misschien ook.

Nog aan de zijkant ofzo.

Dus ik zet hem aan.

Dat is een gewone andere knop waarschijnlijk? Een grote knop?

Ja, één knopje van onder. Rechts van onder.

Ja, oké.

En dan rechts van boven is de tijd.

Ja.

Dan draai ik. En elke minuut gaat die één piepje geven.

Ja. Dat is zes minuten?

Zeven. Ik ga gewoon zeven.

Zeven minuten.

En dan druk ik op die ronde knop. Voilà, hij is vertrokken.

Oké, en de temperatuur heb je op 180 laten staan?

Ja, ik pak bijna alles op 180.

Oké. En als je nu de temperatuur hoger zou willen, dan ga je daar gewoon...

Dan moet ik eerst de temperatuur aanpassen, ja.

Maar gewoon draaien?

Nee, dat is ook eerst op het knopje links van boven.

Ah ja, oké. Maar dan de mensen dat dan ook weten, dus 180 is meestal wel genoeg. Frietjes zeggen ze, 170 misschien?

Ja, pas op. En veel... Oké, hier zit ook al een frietjesprogramma op. Oké, oké, ja.

Ik had daar nog een vraagje over. Zijn die gewoon gelinkt aan een knop, die programma's?

De programma's staan standaard aan. Dus als je niet tijd en temperatuur instelt, dan ga je door de programma's. En het begint altijd eerst met frietjes. En als je dan gewoon aan de knop draait, dan gaat hij naar cape en dan gaat hij naar face en zo gaat dat verder. Dus dat zijn vijf die je even moet van buiten leren. En ben je de weg kwijt, gewoon aan-uit, hop, hij staat terug op frietjes.

En je kan het misschien ook nog aan de moderne hulpmiddelen vragen, zoals Be My Eyes of GCPT, van waar staat die op op dit moment.

Ja, oké. Oké.

Dus nu is hij bezig en ik ruik al iets.

Ja, we gaan hem gewoon zijn werk laten doen.

Ja, zeven minuutjes dus dat gaan we natuurlijk niet laten horen. We gaan dan straks gewoon eens kijken hoe ze eruit komen de broodjes.

Oké.

Tot straks. Tot straks. Dat is het biepje, dus dat wil zeggen dat de broodjes klaar zijn.

Ik ga ze toch nog twee minuutjes laten liggen, want sowieso zijn ze nu gloeiend heet. Bij een airfryer wordt de buitenkant altijd heel krokant, maar de binnenkant duurt misschien nog iets langer. En omdat hij nu nog altijd op zijn warmte blijft, wordt die binnenkant ook zeker gaar. Het is ook, de verpakking zegt misschien 12 of 13 minuutjes, wij hebben nu maar 7 minuutjes gedaan. Omdat die een airfryer door die warme lucht zo snel, gaat dat sneller.

Wat je daarjuist ook nog buiten de podcast zei is, als je het in je oven zou steken zou het veel langer duren. Je moet de oven opwarmen en dan moet je er nog zin in doen. Dit gaat veel sneller en dit is even lekker.

Ja, en voor kleine porties. Ik bedoel, drie broodjes. Ik vind dat stom van heel je oven daarvoor om te moeten opwarmen.

Ja, dat is ook wel echt iets dat ik merk. Sinds ik een airfryer heb, zet ik de oven veel minder aan. Zeker als je alleen bent, dan is dat veel gemakkelijker ook. Je legt dat daarin. Je weet een beetje hoe lang je moet bakken en op welke graden je moet zitten.

Lekker eten, hè. Gaan we eens voelen of de broodjes lekker krokant zijn?

Ja.

Anders zet ze nog een minuutje bij. Dus dat is een handvat van voren. Ja, trek de laden open. Wacht, hè. Hier of... Deze toestel hier?

Ja, dit.

Dit hier, ja?

Ah, oké, oké.

Ja, ja, ja. Dat trekt gewoon op.

Oké, dat is heel simpel. En dat kan er ook niet uit vallen.

Je kunt het er wel uit nemen.

Ja.

Maar dat mag blijven staan.

Ik ga eens voelen. Ze zien er inderdaad lekker krokant uit. Ja. En het zijn er drie. Oké. Nee, dat is heel simpel. Want de hand gaat open trekken, dat is heel simpel. Dat is de moeilijkheidsgraad absoluut niet. En Mathias, hoe ga je dat daar nu uitnemen? Gewoon met de hand of... Gewoon met een handschoen.

Of ik laat ze nu nog eventjes afkoelen.

Deksel open of dicht nu?

Laat ze nog maar wat dicht. Oké.

Ik doe de deksel gewoon terug dicht. En we wachten. Maar ik heb al getest en het ziet er lekker knapperig en krokant uit. Dus ik denk dat we het misschien hierbij kunnen laten voor de podcast. Mathias Sursi, bedankt voor het opnemen en tot de volgende Blind Proof!